چهار ابزار تصمیم گیری مدیران

مدیریتمقالات

یکی از تعاریف مدیریت عبارت است از “تصمیم گیری”. چهار ابزار تصمیم گیری مدیران به اتخاذ تصمیمات صحیح در سازمان کمک می کنند. در یک سازمان مدیر وظیفه اتخاذ تصمیمات را دارد و در نتیجه مسئولیت تمام و کمال تصمیم گرفته شده را نیز باید پذیرا باشد. در یک سازمان کارمندان وظیفه اجرای تصمیم های اتخاذ شده توسط مدیران را دارا می باشند.

چهار ابزار برای اتخاذ تصمیم صحیح به مدیران کمک می کند که عبارت اند از: شم، تجربه، دانش و اطلاعات. بدیهی است که هر یک از این ابزار به تنهایی نمی تواند کارا باشد و مجموع این ابزارها – در صورتی که به درستی استفاده شوند- موثر خواهند بود.

چهار ابزار تصمیم گیری

شم، تجربه، دنانش، اطلاعات

ابزار اول: شم

شم در لغت نامه دهخدا به معنی حس بویایی تعبیر شده است. اما منظور از این ابزار در تصمیم گیری همان ذات و جوهره است. همانطور که انسان ها با حس شامه خود بو را درک می کنند، مدیر نیز باید با شم خود بتواند اوضاع را درک کند و به وسیله ی این حس تصمیم درست را اتخاذ کند.

یکی از پارامترهایی که در قدرت شم تاثیر گذار است، تیپ شخصیتی افراد است. بسته به این که چه تیپ شخصیتی هستید، برداشت شما از محیط متفاوت خواهد بود. بعضی از افراد با توجه به تیپ شخصیتی که دارند کل نگر هستند و برخی دیگر جز نگر. به وسیله شم مدیران به جزئیات و کلیات سازمان بو می برند.

احتمالا در فیلم های پلیسی دیده اید که فلان کارآگاه پلیس از شم قوی برخوردار است؛ مدیران نیز مانند یک کارآگاه با شم خود باید اصطلاحا مو را از ماست بیرون بکشد.

شم یعنی مو را از ماست بیرون کشیدن

شم یعنی مو را از ماست بیرون کشیدن

ابزار دوم: تجربه

تجربه لزوما به سن افراد بستگی ندارد. ممکن است کسی سالها عمر کرده باشد ولی خام و بی تجربه باشد. اما در عوض مدیران جوانی را می بینیم که با وجود سن پایینی که دارند، آن چنان با تجربه به نظر می رسند که با خیال راحت می توان تصمیم گیری را به آن ها سپرد.

به قول استاد ملک الشعرای بهار:

چون آیینه نور خیز گشتی، احسنت / چون اره به خلق تیز گشتی احسنت

در کفش ادیبان جهان کردی پای / غوره نشده مویز گشتی، احسنت

از این رو اگر به دنبال استخدام مدیر هستید، صرفا سال های کاری وی در رزومه ملاک بالا بودن تجربه نمی باشد. ممکن است فردی مدت زیادی سابقه فعالیت و کار داشته باشد، ولی در تمام این مدت کاری تکراری و بدون هیچ چالشی را انجام می داده است.

باید ببینیم یک فرد در طول زندگی و کارهایی که کرده و تجربه هایی که به دست آورده به چه میزان رشد رسیده است. ضریب رشد یعنی سرعت رشد. ممکن است فردی در یک سال کار کردن رشدی به اندازه چندین سال کار دیگر افراد را داشته باشد.

ابزار سوم: دانش

دانش نیز مانند تجربه سن و سال نمی شناسد. ساده انگارانه است که دانش افراد را بر اساس مدرک تحصیلی آن ها بسنجیم. چرا که افراد زیادی را می بینیم که با مدرک های عالی دانشگاهی از حل مسائل ساده ی کاری بر نمی آیند.

دانش لزوما در دانشگاه و سر کلاس درس نیست. کاربرد دانش در زندگی از کسب دانش خیلی مهم تر است.

ظرف دانش انسان ها با یکدیگر متفاوت است. و زمانی که کسب دانش بیش از اندازه باشد به مانند بیرون ریختن آب از یک ظرف می باشد که نه تنها مفید نیست، بلکه باعث زحمت خود و دیگران می شود.

ابزار چهارم: اطلاعات

صحت و دقت اطلاعات

صحت و دقت اطلاعات

یک مدیر اطلاعات خود را از طریق محیط اطراف کسب می کند. صحت گزارش هایی که مدیران دریافت می کنند حائز اهمیت است. ابزار اطلاعات در تصمیم گیری برخلاف سه ابزار دیگر که عاملی درونی هستند، عاملی است بیرونی. یعنی اطلاعات از محیط اطراف کسب و کار گرفته می شود. مدیر با گردش در بازار، مشاهده گزارشات فروش، صحبت با مشتریان و کارمندان، مطالعه اخبار روزانه، بررسی روند های بازار و سایر کسب و کارها، در نظر گرفتن رقبا، دفترهای حسابداری و … اطلاعات خود را بالا می برد.

وجود سیستم اطلاعات بازاریابی در بالا بردن اطلاعات نکته ای کلیدی است که منجربه تصمیم گیری صحیح خواهد شد.

نیاز به مشاوره دارید؟

تماس بگیرید.

مجید کریمی مطلوب

09125522684

۱ دیدگاه. ارسال دیدگاه جدید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست